คัมภีร์ไบเบิลอธิบายที่มาของชื่อไว้เอง ในอพยพ 2:10 ธิดาฟาโรห์ตั้งชื่อทารกว่าโมเสส เพราะนางดึงเขาขึ้นมาจากน้ำ ในภาษาฮีบรูก็ฟังเข้าที Mosheh (מֹשֶׁה) เสียงคล้ายคำกริยา masha “ดึงออก” แต่นักวิชาการถือว่าเป็นนิรุกติศาสตร์พื้นบ้าน
ท้ายคำแบบอียิปต์
ผู้อ่านสังเกตเห็นปัญหาสองข้อมานานแล้ว เจ้าหญิงอียิปต์รู้ภาษาฮีบรูได้อย่างไร ข้อนี้ทำให้ผู้อธิบายคัมภีร์ยุคกลางอย่างอับราฮัม อิบน์ เอซราสงสัย และนักวิชาการศตวรรษที่ 11 อิสอัค เบน อาเชอร์ ฮาเลวี ตั้งข้อสังเกตว่า mōše เป็นรูปกรรตุ “ผู้ดึงออก” ไม่ใช่รูปกรรม “ผู้ถูกดึงออก” จึงมีการพิจารณารากอียิปต์ msy “บุตรของ” หรือ mose เป็นที่มาแทน
คำนี้เป็นท้ายชื่ออียิปต์ที่พบบ่อยมาก Thutmose แปลว่า “เกิดจากธอธ” Ramose แปลว่า “เกิดจากรา” คนที่ชื่อ Mose เฉย ๆ ก็เหมือนใช้ชื่อที่ตัดชื่อเทพออกไปแล้ว ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ผู้ให้ธรรมบัญญัติของชาวฮีบรูก็ใช้ครึ่งหนึ่งของชื่ออียิปต์มาตลอดชีวิต และหนังสืออพยพก็แค่อธิบายชื่อนั้นเป็นภาษาฮีบรูให้จบ ๆ ไป
สองกระแส
จากนั้นชื่อนี้ก็เดินทางไปเป็นสองสายใหญ่ ภาษากรีกเขียน Mōÿsês มีสระเพิ่มตรงกลาง และยังได้ยินสระนั้นทั่วยุโรปคริสเตียน Moïse /mɔiz/ ภาษาฝรั่งเศสต้องใส่จุดสองจุดเพื่อให้อ่านแยกเป็นสระของตัวเอง ภาษาสเปนและโปรตุเกสมี Moisés รัสเซียมี Моисей (Moisey) โปแลนด์มี Mojżesz กรีกสมัยใหม่มี Μωυσής (Moysís) Moses ของอังกฤษและเยอรมันทิ้งสระนั้นไปแต่เก็บท้าย -s แบบกรีกไว้ ส่วน Mosè ภาษาอิตาลีไม่เก็บไว้สักอย่าง อาร์เมเนียมี Movses มี v ตรงที่สระกรีกเคยอยู่
Mūsā
สายที่สองคืออัลกุรอาน ซึ่งเอ่ยชื่อท่านบ่อยกว่าศาสดาองค์ใด Mūsā (موسى) ภาษาอาหรับเป็นชื่อสามัญที่ไม่มีกรีกปนเลย และกระจายไปทั่วแผนที่ตั้งแต่แอฟริกาตะวันตกถึงจีน ได้แก่ Musa ภาษาตุรกี อินโดนีเซีย เฮาซา และสวาฮีลี Musā ภาษาเปอร์เซียและอูรดู मूसा (Mūsā) ภาษาฮินดี মূসা (Mūsā) ภาษาเบงกาลี และ 穆萨 (Mùsà) ในหมู่มุสลิมหุยในจีน จาก 30 ช่อง ราวหนึ่งในสามเป็นรูปนี้ Muse (ሙሴ) ภาษาอัมฮาริกอยู่กึ่งกลางระหว่างสองสาย
ภาษาฮีบรูเองออกเสียง /moˈʃe/ ด้วยเสียง sh Mose ภาษาจอร์เจียและ Mose (모세) ภาษาเกาหลีมี s ธรรมดา และบังเอิญมาลงเอยใกล้ mose ของอียิปต์มาก ซึ่งน่าจะเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องทั้งหมด
“ช่อง” คือรายการของภาษาหรือสำเนียงหนึ่งบนแผนที่