Maandishi ya rune ya zamani zaidi yenye tarehe ya uhakika ni neno moja tu, harja, lililochongwa kwenye kitana cha mfupa kutoka kinamasi cha Vimose katika kisiwa cha Funen, Denmaki, karibu mwaka 160 BK. Mwaka 2023 Jumba la Makumbusho la Historia ya Utamaduni la Chuo Kikuu cha Oslo lilitangaza mshindani: jiwe la Svingerud, lililofukuliwa mwaka 2021 kutoka kaburi la majivu huko Svingerud, Hole, Ringerike, Norwei, na ambalo kwa kipimo cha radiokaboni cha mifupa iliyoungua na mkaa uliolizunguka limekadiriwa kuwa la kati ya mwaka 1 na 250 BK. Rune zake zinazosomeka zinasema idiberug, na hakuna aliyeweza kuthibitisha maana yake. Alfabeti iliyo nyuma ya uvumbuzi huu ni Futhark ya Kale, iliyopewa jina kutokana na herufi zake za kwanza, kama lilivyo neno alfabeti: ᚠ f, ᚢ u, ᚦ þ, ᚨ a, ᚱ r, ᚲ k. Ilikuwa na rune 24 na ilitumika takriban kuanzia karne ya 2 hadi ya 8. Wataalamu wengi wa rune wanaiona kuwa imetokana na mojawapo ya alfabeti za kaskazini mwa Italia, ingawa kielelezo chake hasa bado kinabishaniwa.
Mfuatano mzima umesalia kwa sababu watu waliuchonga kama orodha. Jiwe la Kylver, bamba la chokaa lililopatikana mwaka 1903 katika makaburi ya Kylver, parokia ya Stånga, Gotland, na linalokadiriwa kuwa la karibu mwaka 400, lina rune zote 24 kwa mpangilio wake. Lilipatikana likiwa limelala kifudifudi kama kifuniko cha kaburi, hivyo futhark ilimtazama marehemu. Baada ya mfuatano huo kuna alama yenye umbo la mti na palindromu sueus, ambayo maana yake pia haijulikani. Brakteati za dhahabu za karne ya 6, kama ile ya Vadstena nchini Uswidi, zinaonyesha mfuatano huo ukiwa umegawanywa katika makundi matatu ya herufi nane, mgawanyo ambao baadaye mapokeo ya Kiaisilandi yaliuita ættir.
| Rune | Unukuzi |
|---|---|
| ᚠᚢᚦᚨᚱᚲᚷᚹ | f u þ a r k g w |
| ᚺᚾᛁᛃᛈᛇᛉᛊ | h n i j p ï z s |
| ᛏᛒᛖᛗᛚᛜᛞᛟ | t b e m l ŋ d o |
Rune kumi na sita kaskazini
Kati ya takriban mwaka 650 na 800 Waskandinavia walipunguza mfuatano huo hadi 16, na kufikia mwishoni mwa karne ya 8 upunguzaji ulikuwa umekamilika. Wakati huohuo Kinordi cha Kale kilikuwa kikiongeza sauti. Umlaut ilikuwa imezalisha irabu mpya y, ø, æ na ǫ, lakini Futhark Changa ilikuwa na rune nne tu za irabu. Rune moja, ᚢ, sasa ilisimama kwa u, o, ø, y na w; ᚴ ilijumuisha k, g na ng; ᛏ ilijumuisha t na d; ᛒ ilijumuisha b na p. Urefu wa irabu haukuandikwa. Mfuatano huo ulikuwa na maumbo mawili: rune za matawi marefu nchini Denmaki na rune za vitawi vifupi nchini Uswidi na Norwei.
Mawe ya Jelling huko Jutland, yaliyoorodheshwa pamoja katika Orodha ya Urithi wa Dunia ya UNESCO mwaka 1994, yanaonyesha maana ya jambo hili kwa vitendo. Kwenye jiwe dogo Mfalme Gorm Mzee anamkumbuka mkewe Thyra, na jina lake mwenyewe limeandikwa kurmʀ kunukʀ badala ya Gormr konungr: k kwa g, u kwa o. Kwenye jiwe kubwa, ambalo kwa kawaida hukadiriwa kuwa la karibu mwaka 965, mwanawe anaandika haraltr kunukʀ badala ya Haraldr konungr na tanmaurk kwa Denmaki, akitumia t kwa d zote mbili. Maandishi yanamalizika kwa Harald “aliyejipatia Denmaki yote na Norwei na kuwafanya Wadenmaki kuwa Wakristo” (ok dani gerði kristna, iliyoandikwa auk tani karþi kristno).
| Rune | Unukuzi | Kinorse cha Kale |
|---|---|---|
| ᚴᚢᚱᛘᛦ ᚴᚢᚾᚢᚴᛦ | kurmʀ kunukʀ | Gormr konungr "Mfalme Gorm" |
| ᚼᛅᚱᛅᛚᛏᚱ ᚴᚢᚾᚢᚴᛦ | haraltr kunukʀ | Haraldr konungr "Mfalme Harald" |
| ᛏᛅᚾᛘᛅᚢᚱᚴ | tanmaurk | Denmaki |
| Rune | Unukuzi |
|---|---|
| ᚠᚢᚦᚬᚱᚴ | f u þ ą r k |
| ᚼᚾᛁᛅᛋ | h n i a s |
| ᛏᛒᛘᛚᛦ | t b m l ʀ |
Waingereza walielekea upande mwingine
Huko Frisia na Uingereza mfuatano huo uliongezeka badala yake. Kiingereza cha Kale na Kifrisia cha Kale vilikuwa vimeigawa a ya zamani kuwa irabu tofauti, na pamoja nazo rune moja ya a iligawanyika kuwa ᚪ āc, ᚫ æsc na ᚩ ōs. Herufi ya nne ikawa ᚩ o, na ndiyo sababu mfuatano wa Kiingereza unaitwa futhorc. Ulianza na rune 26, ukatulia kwenye 28, na kufikia karne ya 9 ulikuwa umefikia 33. Maandishi yake maarufu zaidi ni ya karne ya 8: Kasha la Franks, lenye kitendawili kwa rune, na Msalaba wa Ruthwell huko Dumfriesshire. Herufi za Kilatini zilizoletwa na wamisionari kuanzia mwishoni mwa karne ya 6 ziliuchukua nafasi, na kufikia karne ya 11 rune zilikuwa nadra nchini Uingereza.
Orodha za manunuzi huko Bergen
Skandinavia iliendelea kuandika rune hata baada ya kuingia Ukristo. Waandishi wa zama za kati walirejesha tofauti zilizopotea kwa kutumia vitone: ᚴ yenye kitone kwa g, ᛏ yenye kitone kwa d, ᛁ yenye kitone kwa e. Baada ya moto kuteketeza karibu nusu ya gati la Bryggen huko Bergen mwezi Julai 1955, wanaakiolojia walifukua maandishi ya rune yapatayo 670, mengi yakiwa kwenye vijiti vya msonobari, na mengi kati yake ni ya karne ya 12 hadi ya 14. B001 inasema Eysteinn á mik, “Eysteinn ananimiliki”, kibandiko cha mmiliki. B017 inasema Ást min, kyss mik, “Mpenzi wangu, nibusu”. B149 inasema Gyða segir at þú gakk heim, “Gyða anasema urudi nyumbani”. Mengine yana Ave Maria kwa Kilatini. Huko Dalarna, Uswidi, alfabeti ya rune ya kienyeji iliyochanganyika na herufi za Kilatini iliendelea kutumika kuanzia karne ya 16 hadi karne ya 20.
Seti za kisasa za kupiga ramli kwa rune ni jambo jingine kabisa. Maana zinazouzwa pamoja nazo zinatokana na majina ya rune katika mashairi ya rune ya zama za kati: moja la Kiingereza cha Kale, moja la Norwei la karibu karne ya 13 na moja la Kiaisilandi la karne ya 15. Majina ya Futhark ya Kale yameundwa upya kwa kurudi nyuma kutoka mashairi haya. “Rune tupu” iliyo katika seti nyingi ilionekana kwa mara ya kwanza katika kitabu cha Ralph Blum, The Book of Runes, mwaka 1982. Tacitus, alipoandika Germania yake mwaka 98 BK, kweli anaeleza Wajerumani wakipiga kura kwa alama zilizochongwa kwenye vipande vya mbao za mti wa matunda, lakini hasemi kwamba alama hizo zilikuwa herufi, na hakuna maandishi yoyote ya kipindi cha rune yanayorekodi ramli kwa kutumia rune.