Chaucer alipofariki mwaka 1400, mkazi wa London alitamka bite kama /biːtə/, house kama /huːs/, name kama /naːmə/ na boot kama /boːt/. Thamani hizo zinalingana na thamani za Kilatini za herufi hizo, zile ambazo Kijerumani na Kiitaliano bado vinazitumia. Kufikia takriban mwaka 1700 kila mojawapo ya irabu hizi ndefu ilikuwa imehama: /iː/ na /uː/ zilikuwa zimegeuka kuwa irabu-mwambatano, na irabu zilizo chini yake kila moja ilikuwa imepanda hatua moja. Mwanaisimu wa Kidenmaki Otto Jespersen aliupa mfululizo huu jina Great Vowel Shift mwaka 1909, katika Sehemu ya I ya A Modern English Grammar on Historical Principles, na akachora mchoro wake wa kwanza.
Irabu ndefu saba
- /iː/ → /aɪ/: bite, five, wine
- /uː/ → /aʊ/: house, mouth, out
- /eː/ → /iː/: meet
- /oː/ → /uː/: boot, moon
- /ɛː/ → /eː/, baadaye /iː/: meat, sea
- /aː/ → /eɪ/: name, mate
- /ɔː/ → /oʊ/: boat, stone
Irabu za juu hazikuruka moja kwa moja hadi /aɪ/ na /aʊ/. Roger Lass anaunda upya mfuatano /iː/ → /ei/ → /ɛi/ → /əi/ → /aɪ/ ulioanza karibu mwaka 1500, akitumia maelezo ya warekebishaji wa tahajia na wanasarufi wa karne ya 16 na 17, kuanzia na An Orthographie ya John Hart ya mwaka 1569. Safu ya Kiingereza cha Kisasa cha Mwanzo kwenye ramani inarekodi five kama /fəiv/ na wine kama /wəin/, hatua ya katikati ya zama za Shakespeare. Meet na meat zilibaki tofauti wakati wa mabadiliko na ziliungana baadaye tu; great, break na steak zilihifadhi thamani ya zamani na sasa zina vina sawa na mate.
Tahajia ilibaki nyuma
Tahajia ya Kiingereza ilitulia katika karne hizohizo. William Caxton alianzisha mashine ya kwanza ya uchapishaji nchini Uingereza huko Westminster mwaka 1476, na wachapishaji walidumisha tahajia zilizotokana na matamshi ya Kiingereza cha Kati. Ndiyo sababu i katika bite inawakilisha /aɪ/ na a katika name inawakilisha /eɪ/. Majina ya herufi nayo yalihama: herufi A iliitwa /aː/ katika Kiingereza cha Kati na sasa ni /eɪ/, E ilitoka /eː/ hadi /iː/, I kutoka /iː/ hadi /aɪ/.
Si ya kipekee, wala si kila mahali
Kiingereza hakikuwa peke yake katika kuvunja irabu zake za juu. Kijerumani kiligeuza /iː/ na /uː/ kuwa irabu-mwambatano mapema kidogo (bīzen na hūs za Kijerumani cha Juu cha Kati zikawa beißen na Haus) na Kiholanzi kilitengeneza wijn na huis kutokana na irabu ndefu zilezile za Kigermanik (huis kupitia /yː/ ya mbele ya awali). Hata hivyo, Kijerumani kilirekebisha tahajia yake, na hakikupandisha irabu zake za kati na za chini: Name ya Kijerumani bado ni /ˈnaːmə/ na naam ya Kiholanzi ni /naːm/, kando ya /neɪm/ ya Kiingereza.
Mabadiliko hayo pia hayakufika kaskazini. Kiingereza cha Kati cha kaskazini na Kiskots vilikuwa tayari vimesogeza /oː/ mbele kabla mabadiliko hayajaanza, kwa hiyo hapakuwa na irabu iliyokuwa ikipanda nyuma ya /uː/, na /uː/ ikabaki. Ramani inarekodi hoose ya Kiskots na house ya Geordie zote kama /huːs/, huku muin /mɪn/ "mwezi" na tuith /tɪθ/ "jino" za Kiskots zikiendeleza irabu ile ya mbele ya awali.
Iwapo hili lilikuwa tukio moja kunabishaniwa. Maelezo ya mnyororo wa kusukuma yanasema /eː/ na /oː/ zilipanda na kuzilazimisha irabu za juu kutoka; maelezo ya mnyororo wa kuvuta yanasema /iː/ na /uː/ zilianza kwanza kuwa irabu-mwambatano na kuacha nafasi nyuma. Robert Stockwell na Donka Minkova, katika sura ya mwaka 1988 ndani ya Luick Revisited, walihoji kwamba mabadiliko hayo yanajitegemea kimuundo na yalienea katika kipindi kirefu mno kuweza kuhesabiwa kama mnyororo mmoja. Kisichobishaniwa ni matokeo: irabu ndefu saba za London ya Chaucer zikawa irabu za bite, house, meet, boot, sea, name na stone.