ภาษาสเปน mañana แปลทั้ง “พรุ่งนี้” และ “เช้า” คนพูดภาษาอังกฤษที่ได้ยิน mañana por la mañana จึงได้ยิน “พรุ่งนี้เช้า” ที่ใช้คำเดียวกันสองครั้ง มันมาจากภาษาสเปนเก่า mannana ตามตัวแปลว่า “พรุ่งนี้เช้า” และจากภาษาละติน māne บนแผนที่นี้ 419 ช่องทำคล้ายกัน คือไม่มีคำเฉพาะสำหรับวันถัดไป แต่เอาสิ่งแรกที่เห็นของวันนั้นมาเรียกแทนทั้งวัน
ทั่วยุโรป
ยุโรปเต็มไปด้วยคำแบบนี้ ภาษาเยอรมัน morgen เป็นคำเดียวกับ Morgen “เช้า” และภาษาสวีเดน i morgon ภาษาเดนมาร์ก i morgen และภาษาไอซ์แลนด์ á morgun ล้วนคือ “ในตอนเช้า” ภาษาอังกฤษ tomorrow คือ tō morgne “ในตอนเช้า” ซึ่งคำกวี morrow ย่อมาจากนั้น ภาษาฝรั่งเศส demain คือละตินยุคหลัง dē māne “แต่เช้าตรู่” และภาษาโปรตุเกส amanhã คือ “ในตอนเช้า” รูปที่ไล่ละติน cras ออกไป ภาษารัสเซีย завтра (ˈzaftrə) มาทางที่ต่างเล็กน้อย จาก *za utra “หลังเช้า” ภาษาฟินแลนด์ huomenna เป็นรูปการกเก่าของคำแปลว่าเช้า ทั้งหมดก็แค่วิธีพูดถึงวันที่ยังไม่เริ่ม
ทั่วแผนที่
เรื่องนี้พบได้ทั่วแผนที่ ภาษาเวียดนาม ngày mai คือ “วันเช้า” ภาษาญี่ปุ่น 明日 (aɕita) เดิมแปลว่า “เช้าวันถัดไป” แล้วความหมายเลื่อนไป และคำเช้าคำเดียวกันยังอยู่ใน asa ภาษาเมารี āpōpō สืบไปถึงภาษาโอเชียนิกดั้งเดิม เป็นคำซ้ำแบบเดียวกับคำเก่าที่แปลว่าเช้าตรู่ ภาษาอาหรับ غدا (ɣadan) มาจากรากที่ให้คำเรียกเช้าตรู่ ภาษาเหล่านี้หลายภาษาไม่เกี่ยวกันเลย รุ่งอรุณคือจุดที่พรุ่งนี้กลายเป็นวันนี้ และจุดนั้นเองที่กลายมาเป็นชื่อ
คำเดียวสองวัน
แล้วก็มีคำตอบแบบตรงข้ามอีก 56 ช่อง ซึ่งเป็นความคิดที่แปลกที่สุดบนแผนที่ ภาษาฮินดี कल (kəl) แปลว่าพรุ่งนี้และเมื่อวาน และเวลาไม่แน่นอนใด ๆ ในอดีตหรืออนาคตด้วย ภาษาอูรดู کل (kəl) ภาษาเบงกอล কাল (kal) และภาษาปัญจาบ ਕੱਲ੍ਹ (kəlː˥) ก็คล้ายกัน มันสืบไปถึงภาษาสันสกฤต कल्य (kalya) “รุ่งอรุณ” คำนี้จึงเริ่มจากตอนเช้าเหมือนกัน คือเช้าที่อยู่ข้างใดข้างหนึ่งของวันนี้ แล้วผู้พูดใช้กาลของกริยาบอกว่าข้างไหน สำหรับหูคนพูดอังกฤษเรื่องนี้น่าตกใจ แต่ก็เป็นความคิดที่เข้าทีดี kal คือวันที่อยู่ห่างไปหนึ่งก้าว
ที่เหลือตั้งชื่อด้วยวิธีอื่น ภาษาเกาหลี 내일 (nɛil) เป็นคำจีน-เกาหลี “วันที่มา” และภาษาจีนกลาง 明天 (miŋ˧˥ tʰjɛn˥) มี 明 ซึ่งในที่นี้แปลว่า “ถัดไป” ภาษาฮีบรู מחר (maˈχar) น่าจะสร้างบนรากของ “หลัง” ภาษาทมิฬ நாளை (naːɭai) สืบไปถึงภาษาดราวิเดียนดั้งเดิม โดยมี நாள் (nāḷ) “วัน” อยู่ข้าง ๆ ภาษาไทย พรุ่งนี้ เติม “นี้” ลงบนคำไทเก่าที่แปลว่าพรุ่ง และอีก 376 ช่องมีคำเฉย ๆ ที่ไม่ได้โยงกับอะไร
ภาษาต่าง ๆ จึงมองวันถัดไปเป็นตอนเช้า เป็นการมาถึง เป็นสิ่งที่ตามมา หรือเป็นก้าวเดียวไปทางไหนก็ได้ ภาษาอังกฤษเลือกแบบแรกและเก็บไว้ในคำ คือวันที่ดวงอาทิตย์ยังไม่ขึ้น และในแผนที่ส่วนใหญ่ นั่นแหละคือชื่อของมัน
“ช่อง” คือรายการของภาษาหรือสำเนียงหนึ่งบนแผนที่