ในภาษาญี่ปุ่น ฟ้าร้องทุกครั้งคือเทพกำลังกระแอม 雷 (kaminaɾi) kaminari เดิมคือ kami “เทพ” และ nari “ดังก้อง” เสียงคำรามของเทพ ฟ้าร้องเป็นปรากฏการณ์ทางอากาศอย่างเดียวที่ดังมากแต่มองไม่เห็นต้นเหตุ ผู้คนหลายที่จึงได้ข้อสรุปเดียวกัน แผนที่มี 61 ช่องที่คำว่าฟ้าร้องผูกกับเทพ และนั่นยังไม่นับภาษาอังกฤษ
เสียงอึกทึกของธอร์
ภาษาอังกฤษ thunder คือภาษาอังกฤษเก่า þunor จากรากเจอร์แมนิกที่ใช้ร่วมกับชื่อเทพธอร์ และภาษาเยอรมัน Donner ก็รากเดียวกัน ทิศทางอาจไม่ตรงกับที่คุณเดา ธอร์ได้ชื่อมาจากฟ้าร้อง ไม่ใช่กลับกัน Thursday วันพฤหัสบดีเป็นวันของเขา ในสแกนดิเนเวีย เทพกลับเข้ามาอยู่ในเสียงอีกครั้ง ภาษาเดนมาร์กและภาษานอร์เวย์ torden คือ “เสียงอึกทึกของธอร์” ภาษาสวีเดน åska ดูไม่เกี่ยว แต่มาจากภาษาสวีเดนเก่า āsikkia “การขับรถม้าของเทพ” เสียงธอร์ขี่รถศึกข้ามเมฆ
ที่อื่นเทพกับคำเป็นสิ่งเดียวกันไปเลย ภาษาลัตเวีย pērkons คือเทพแปร์กอนส์เอง ภาษาฟินแลนด์ ukkonen คือ “อุกโกน้อย” ตามชื่อเทพแห่งฟ้าและฟ้าร้อง ภาษาซามีเหนือ baján คือชื่อเทพฟ้าร้องของซามี และภาษาอาดีเกอ шыблэ (ʃəbla) คือชีเบล เทพสายฟ้าของเซอร์คาสเซีย ภาษาไต้หวัน 雷公 (lui˨˦ kɔŋ˦˦) แปลว่า “ท่านดยุกสายฟ้า” ชื่อเทพฟ้าร้องของจีน ใช้เรียกเสียงนี้ คุณยายชาวไต้หวันที่บอกว่าฟ้าร้อง ถ้าแปลตรง ๆ ก็คือกำลังบ่นว่าท่านดยุกมาอีกแล้ว
นกสายฟ้า
อเมริกาเหนือได้นก ภาษาลาโกตา wakíŋyaŋ แปลว่า “ตัวที่บิน” และคำเดียวกันเป็นทั้งฟ้าร้องและนกสายฟ้า ภาษาโอจิบเว animikii เป็นความคิดเดียวกันจากอีกตระกูลภาษา โดยมี animikiikaa “ฟ้าร้อง” สร้างบนคำนี้ สองชนชาติเห็นตรงกันว่าเสียงนั้นคือนกตัวใหญ่มาก
กลุ่มที่เล็กกว่าไม่สนเรื่องเทพ แค่เลียนเสียง มีเพียง 28 ช่อง ภาษาชวา gludhug และภาษาซุนดา guludug คือเสียงสะท้อนของเสียงครืน ๆ และภาษาแอลเบเนีย bubullimë สร้างบนกริยาเลียนเสียง ภาษาเนปาล गड्याङगुडुङ (ɡʌɽjaːŋɡuɽuŋ) เลียนได้ครบเครื่องที่สุด
การเคลื่อนของฟ้า
ช่องส่วนใหญ่บนแผนที่ 626 ช่อง เป็นคำเก่าธรรมดา ๆ แต่ก็มีเรื่องของตัวเอง ภาษาเกาหลี 천둥 (tɕʰʌnduŋ) เป็นรูปที่ดูเหมือนคำดั้งเดิมของคำจีน-เกาหลี 天動 “การเคลื่อนของฟ้า” จึงมีอะไรทำนองเทพอยู่ข้างในด้วย ภาษารัสเซีย гром (ɡrom) ยังหมายถึงสายฟ้าฟาด ภาษาอาหรับ رعد (raʕd) ย้อนไปถึงภาษาเซมิติกดั้งเดิม และซูเราะฮ์ที่ 13 ของอัลกุรอานมีชื่อตามคำนี้ ภาษาสวาฮีลี radi ยืมจากคำอาหรับนั้น และคลุมถึงฟ้าแลบด้วย ภาษาจีนกลาง 雷 เป็นรากเก่า และกริยาคือ 打雷 “ตีฟ้าร้อง” เหมือนมีใครข้างบนกำลังทุบอะไรอยู่
“ช่อง” คือรายการของภาษาหรือสำเนียงหนึ่งบนแผนที่