ในภาษาฮีบรู แฟลชไดรฟ์ทุกอันคือ דיסק און קי (disk on ki) “ดิสก์บนกุญแจ” ซึ่งเป็นชื่อแบรนด์ของไดรฟ์ USB รุ่นแรกของบริษัท M-Systems ตามวิกิพีเดีย M-Systems บริษัทจากเมืองคฟาร์ซาบาในอิสราเอล เปิดตัว DiskOnKey ร่วมกับ IBM ในปี 2000 โดยมีความจุ 8 MB คำ U盘 (joʊ̯˥ pʰän˧˥) ของจีนแผ่นดินใหญ่ก็เริ่มต้นคล้ายกัน บริษัท Netac ในเซินเจิ้นยื่นขอสิทธิบัตรในจีนเมื่อปี 1999 และเรียกไดรฟ์ตัวแรกของบริษัท ซึ่งจุ 8 MB เหมือนกัน ว่า U disk โดย U ย่อมาจาก USB ส่วนที่เหลือของโลกได้ของชิ้นเล็กแบบเดียวกันนี้ในเวลาไล่เลี่ยกัน แล้วตั้งชื่อตามหน้าตาหรือตามสิ่งที่อยู่ข้างใน บนแผนที่ ชื่อเรียกเหล่านี้แบ่งออกเป็นแปดเส้นทาง
แท่ง กุญแจ ปากกา
เส้นทางแท่งมี 18 ช่อง ภาษาเยอรมัน USB-Stick รับคำอังกฤษไปใช้ และภาษาอังกฤษเองก็เรียกว่า USB stick ภาษาฟินแลนด์ muistitikku ภาษาเอสโตเนีย mälupulk และภาษานอร์เวย์ minnepinne ล้วนแปลว่า “แท่งความจำ” วิกิพจนานุกรมบอกว่าคำนอร์เวย์เป็นการลอกแบบภาษาอังกฤษ memory stick ซึ่งเดิมเป็นชื่อแบรนด์ของโซนี่ ภาษาเวลส์ ffon gof คือ ffon “แท่ง” บวก cof “ความจำ” ซึ่งกลายเป็น gof เมื่อตามหลังคำนาม
มี 9 ช่องที่มองแฟลชไดรฟ์เป็นกุญแจ และภาษาฮีบรูก็เป็นหนึ่งในนั้น ภาษาฝรั่งเศส clé USB คือ “กุญแจ USB” และภาษาอิตาลี chiavetta USB คือ “กุญแจ USB ดอกเล็ก” แม้วิกิพจนานุกรมจะอธิบายว่าคำอิตาลีนี้ลอกแบบมาจากภาษาอังกฤษ USB stick ภาษาไอซ์แลนด์ minnislykill คือ “กุญแจความจำ” กุญแจที่แปลกที่สุดอยู่ที่คอสตาริกา คือ llave maya ในบทความปี 2013 ว่าด้วยชื่อแบรนด์ที่กลายเป็นคำธรรมดาในภาษาสเปนคอสตาริกา นักภาษาศาสตร์บิกตอร์ ซานเชซ กอร์ราเลส สันนิษฐานว่า Maya เคยเป็นชื่อแบรนด์ โดยใส่เครื่องหมายคำถามกำกับไว้ บริษัทเครื่องเสียง Audiotrak เคยขายอุปกรณ์ USB ขนาดเล็กทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าชื่อ MAYA 44 USB ซึ่งนักภาษาศาสตร์คนนี้อธิบายว่าเป็นเครื่องบันทึกเสียงแบบพกพา และหน้าตาก็คล้ายแท่งความจำ เขาเขียนว่าที่มีคำว่ากุญแจก็เพราะผู้คนห้อยแท่งความจำไว้ที่คอกันหาย เหมือนที่บางคนทำกับกุญแจ
เส้นทางปากกามี 10 ช่อง ชื่อ pen drive เป็นเครื่องหมายการค้า และวิกิพจนานุกรมระบุว่าเจ้าของคือ Phison Electronics ภาษาโปแลนด์และภาษาฮังการีเรียกว่า pendrive ภาษาสเปนก็เช่นกัน บราซิลเรียกว่า pen drive ส่วนโปรตุเกสย่อเหลือแค่ pen ในอินเดียก็ใช้คำว่า pen drive ในชีวิตประจำวันเหมือนกัน ทั้งภาษาอังกฤษอินเดีย pen drive ภาษามราฐี पेन ड्राईव्ह (peːn ɖɾaːiʋʱ) และภาษาคุชราต પેન ડ્રાઈવ (peːn ɖraːiʋ)
นิ้วและแฟลช
เส้นทางนิ้วเล็ก มีแค่ 3 ช่อง แต่มีญาติที่มีชื่อเสียง วิกิพีเดียระบุว่า Trek 2000 ของสิงคโปร์เป็นบริษัทแรกเท่าที่รู้ที่ขายแฟลชไดรฟ์ USB และเครื่องหมายการค้าของบริษัทคือ ThumbDrive ทุกวันนี้ภาษาอังกฤษก็ยังพูดว่า thumb drive ภาษากวางตุ้งฮ่องกงเรียกแฟลชไดรฟ์ง่าย ๆ ว่า 手指 (sɐu˧˥ tsiː˧˥) “นิ้ว” ภาษาทมิฬ விரலி (ʋiɾali) สร้างจาก viral “นิ้ว” และภาษาอุยกูร์ بارماق دىسكا (barmaq diska) คือ “ดิสก์นิ้ว”
ภาษารัสเซียมองเข้าไปข้างในแทน คำ флешка (ˈfɫeʂkə) ของรัสเซียคือคำอังกฤษ flash แบบในหน่วยความจำแฟลช บวกปัจจัย -ка และเส้นทางแฟลชมี 11 ช่อง ภาษายูเครน флешка ภาษาเบลารุส флэшка (ˈflɛʂka) ภาษาบัลแกเรีย флашка (ˈflaʃkɐ) และภาษาเช็ก fleška ประกอบจากสองส่วนเดียวกัน ภาษาจอร์เจีย ფლეშკა (fleʃkʼa) ก็มีท้ายคำแบบเดียวกัน ภาษาอาหรับ فلاشة (fiˈlaːʃa) ก็มาจากคำอังกฤษ flash เช่นกัน
ไดรฟ์ หน่วยความจำ หรือแค่ช่องเสียบ
มี 13 ช่องที่เรียกว่าดิสก์หรือไดรฟ์ ภาษาอังกฤษอเมริกันเรียก flash drive ไต้หวันเรียก 隨身碟 (sweɪ̯˧˥ ʂən˥ tjɛ˧˥) “ดิสก์ที่พกติดตัว” และภาษามลายู pemacu kilat “ไดรฟ์สายฟ้า” แปลคำอังกฤษ flash drive แบบคำต่อคำ มี 6 ช่องที่เรียกตามหน่วยความจำ เช่น ภาษาญี่ปุ่น USBメモリ (jɯːesɯbiːmemoɾi) ภาษาเกาหลี USB 메모리 (ju esɯbi memoɾi) และภาษาสวีเดน USB-minne อีก 3 ช่องไม่ได้บรรยายตัวของเลย ภาษาเวียดนามพูดว่า USB โดยอ่านทีละตัวอักษร ภาษาอูรดูพูดว่า یو ایس بی (juː eːs biː) และภาษามาซิโดเนีย уесбе (ˈu ɛzbɛ) คืออักษรสามตัวนั้นตามที่ภาษามาซิโดเนียอ่าน ภาษาเหล่านี้เรียกอุปกรณ์ตามชื่อของช่องเสียบ
“ช่อง” คือรายการของภาษาหรือสำเนียงหนึ่งบนแผนที่